1000-en-1 lichtpuntjes in één week!! 

IMG_0605[1]

Wauw, wat heb ik veel lichtpuntjes gezien de afgelopen week en het was werkelijk waar ‘oustanding!’ Na de weken hiervoor, waarin ik me weer regelmatig een wrak voelde, ik op elk moment weer in huilen uit kon barsten & merkte dat ik veel bezig was met de verwerking van de afgelopen maanden, was dit HET weekje. Bloggen is zeer therapeutisch gebleken voor mij, maar er blijkt ook veel bij me te zijn losgekomen. Dát heb ik beslist gevoeld, maar het bracht me ook weer hier, op dit punt. Met mijn beide benen op de grond en dankbaar. Lees verder over mijn topweek! IMG_0599[1]
De positieve week begon voor mij eigenlijk op dinsdag. Ik zou Christa ontmoeten, waarover ik deze blog heb geschreven: http://eentheelepelgeluk.nl/2016/05/25/waarom-steun-zo-fantastisch-is/ Als dank voor haar belangeloze steun de afgelopen tijd, bracht ik haar namens Vic en mij een bloemetje & chocolade. De ontmoeting was bijzonder en maakte veel positief geladen emoties in mij los. Ik hou ervan om mensen te ontmoeten die energie geven, in plaats van deze te ‘tanken.’ Erna ben ik gaan ik werken, wat ik ook weer fijn vond.

img_0506

Hierna vertelde ik op de hardloop -groepsapp (waar ik Christa dus oorspronkelijk heb ontmoet), mijn verhaal van de afgelopen tijd. Ik was niet eerder in staat geweest dit te delen. Meteen volgde een golf van positieve reacties en werd ik door Manuela voor donderdag meegesleurd om te gaan rennen. Ik had weer een loopdate, yess! En wat lief, zulke reacties.Donderdag ben ik dus gaan rennen en ja, het was  zwaar, maar hierna was ik als herboren. Ik deelde mijn dank op de app. Hierop volgde meteen weer een afspraak voor zaterdag met Christa én Manuela. Fijn om mezelf weer vast te pinnen: nu MOEST ik wel!

Donderdagavond wilde Vic dít filmpje met me delen. Erg emotioneel om te zien dit. Ik vroeg hem na afloop, waarom hij dit me eigenlijk had willen laten zien. Hij zei: ”Omdat ik het mooi vind en omdat ik hoop dat wij ook zo ‘samen oud’ zullen worden.” Nou, daar kreeg ik écht een brok van in mijn keel. En ík hoop dat ook, mijn lief!

13315559_742693445872662_6828825647217481604_n

Op vrijdag werd mijn kleine neefje geopereerd, waarover ik deze blog schreef: http://eentheelepelgeluk.nl/2016/05/27/fallen-from-skye/ Deze operatie is geslaagd en Skye maakt het goed. Wéér een lichtpuntje!! En wat een schatje hé?

IMG_0624[1]
Zaterdagochtend had Esperans haar eerste rijles. Victor had dit voor haar geregeld als verrassing. Hij is een zeer verrassend mens en het sterkt me, dat hij tóch de kracht heeft gevonden dit te regelen! Een topvader is hij! De eerste les was dus een feit en ik reed mee. Ik geloof ECHT dat ze er feeling voor heeft en was echt zo trots!

13266118_1758934517671648_3690765093041068927_n

Hierna sprong ik als een speer op mijn fiets en reed naar de afgesproken plek om te gaan hardlopen met de twee dames van ons hardloop-groepje. Het was heerlijk en naderhand hebben we diepgaand gesproken. Ik kan zo genieten van diepzinnige gesprekken over het leven, hoewel oppervlakkigheid op zijn tijd natuurlijk ook heerlijk kan zijn. Deze foto heeft Christa na ons loopje op Facebook geplaatst. Thuisgekomen heb ik geluncht met yoghurt & muesli.

IMG_0635[1]

Vervolgens ben ik vlug gaan douchen, want mijn ouders hadden een verrassing. Omdat het ons, gezien de huidige omstandigheden, niet meer gelukt is de voortuin aan te pakken en deze er dus maar zielig bij stond, wilden ZIJ dit voor ons doen. Ik mocht plantjes uitkiezen om onze voortuin op te pimpen. Wat een lieve schatten zijn het toch en wat heb ik van hun én ons uitje genoten!! Ná een aantal mooie bloemetjes te hebben uitgezocht, hebben zij samen met mij, de tuin aangepakt. Há, jammer dat ik geen vóór foto gemaakt heb..

IMG_0638[1]

Dít is het resultaat en Victor kreeg de verrassing te zien. Wat was hij blij; hij houdt namelijk zo van netheid en orde en dat lukt hem nu zelf niet! Dank jullie wel lieverds namens ons.

IMG_0383[1]

Op zaterdagmiddag maakte Victor en ik een enorme wandeling met Abby; GENIETEN!

heart-700141_960_720

Op zaterdagavond deed Victor een mooie uitspraak. Het klinkt gek, maar het maakte me intens gelukkig. Op een gegeven moment lachte ik Victor toe en zei hij uit het niets: ”You make me a better men.” Ik zie dit als kleine stapjes richting progressie, omdat alles zó compleet anders is geweest, de laatste 9 maanden. Jammer dat ik dít niet kan laten zien op foto, maar aangezien ik alle lichtpuntjes wil benoemen, deel ik het tóch met jullie!

woman-570883_960_720

Kortom; mijn gehele week bestond sinds lange tijd uit 1000 en 1 lichtpuntjes en ik ga vol hernieuwde kracht deze week in. Bedankt iedereen, die bewust óf onbewust heeft bijgedragen aan ‘licht.’Lichtpuntjes zijn er, elke dag! Welke positieve dingen kun jij halen uit de afgelopen dagen of week? Ik ben benieuwd naar jullie aanvullingen. Een fijne week gewenst, greets Cynthia.

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail

2 Comments

Geef een reactie


Volg

Volg