De Verpleegster in mij

Jullie zijn positieve blogposts gewend van mij. Ik deel ‘delen’ uit mijn leventje. Wat daar ook bij hoort is, in alle eerlijkheid, het zorgen voor. Vandaag schrijf ik hoe het is om te leven met een partner belast met Ptss. Hoe ga ik ermee om? En, hoe zit het met de verpleegster in mij?

Ik verloor mezelf in de aandoening, maar fungeer vanaf dag 1 als verpleegster

Heb je er wel eens van gehoord? Deze typische veteranen aandoening? Ik kan je vertellen, dat je Ptss oploopt door het meemaken van zeer heftige trauma’s. Het brein kan deze niet zelfstandig verwerken. Dán komen de symptomen. Deze bestaan uit nachtmerries, herbelevingen (je maakt de trauma’s ongewild steeds opnieuw mee), zware depressie, een gevoel van uitgeput zijn & weinig prikkels kunnen hebben. Dit is slechts een heel klein gedeelte, wat ik nu omschrijf. Er komt zoveel meer bij kijken. Dat dit alles zeer hevig is, weet ik nu. We hebben een onbeschrijflijke twee jaar achter de rug. Naast het feit dat ik mezelf hier helemaal in verloor, heb ik vanaf dag 1 gefungeerd als verpleegster. Zo zet ik wekelijks zijn medicatie uit, en weet ik uit het hoofd exact welke medicijnen mijn man wanneer nodig heeft. 

Dan schrik ik weer even

Het is zwaar je geliefde zo te zien veranderen. Ik herkende feitelijk niets meer terug, heel naar. En wat heb ik gerouwd om de man die was. Heel langzaam komt hij bij ons terug. Al is het millimeter werk hoor. En het is een kwestie van ongelooflijk veel geduld oefenen. Er zijn goede momenten of zelfs dagen bij. Maar terugvallen zijn er zeker. Dan schrik ik even. Daarom gaan wij niet met vakantie & kunnen we weinig samen uit. Maar ik geniet honderduit van de keren dat dit wel mogelijk is. 

Ik ben dankbaar met mijn blog. En wat ik ermee heb bereikt. Daarnaast vind ik in mijn blog een uitvlucht & is het een ware passie. 

🎀Liefs Cynthia.🎀

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail

8 Comments

  • Marloes

    24 juli 2017

    Jullie doen het zo goed samen, zo zie je dat je voor elkaar gemaakt bent: In goede en slechte tijden <3

    Reply
    • Cynthia

      24 juli 2017

      Dank je wel Marloes! Lief dat je dat zegt. Zo denk ik er ook over. Hartje terug..

      Reply
  • alovelyadventurenl

    24 juli 2017

    Heel veel respect voor wat je doet..! Het is niet alleen voor je man onbeschrijvelijk moelijk maar voor het hele gezin. Leren aanpassen en doorgaan dat is meestal de enige mogelijkheid.. Jullie komen er in iedergeval samen heel sterk uit! Hele dikke knuffel!

    Reply
    • Cynthia

      24 juli 2017

      Dat hoop ik echt & daar gaan we voor! Dank je wel voor jouw lieve comment. Ik waardeer hem zeer. X

      Reply
  • Jacqueline

    24 juli 2017

    Er komen echt wel betere tijden aan. Jullie zijn zulke mooie mensen en sterk. Hoge bomen vangen veel wind; je krijgt de lessen op maat. Dat betekent dus dat je het aankunt. Soms niet, even uitzitten. Maar echt, dit blijft niet zo. Xxx

    Reply
    • Cynthia

      24 juli 2017

      Ach, lief van je meid. Mooi gezegd dat we lessen op maat krijgen. Ik geloof ook, dat wat ooit kwam, weer kan verdwijnen. En dat geldt voor alles!! Xxx

      Reply
  • Ingrid

    24 juli 2017

    Het zal niet meevallen. Goeie dagen en dan weer een hele slechte. Samen er door heen worstelen en genieten van de kleine en mooie momenten. En vooral de fijne herinneringen. Voor ‘jouw’ Vic hopelijk steeds minder heftige en slechte herinneringen.

    Reply
    • Cynthia

      24 juli 2017

      Nee zeker niet. Maar ik geniet van alle goede momenten! Ik hoop het ook Ingrid. Bedankt voor weer een reactie van jou!! Ik waarder het zeer. Xxx

      Reply

Geef een reactie


Volg

Volg