De weg terug naar werk

 

Vandaag was een intensieve dag. Vooral omdat het mentaal belastend is geweest, en een boel herinneringen heeft doen oplaaien. Mijn lieve man, ik ben zo vreselijk trots op hem.

Vic wil weer aan het werk

We hadden een afspraak bij Vic zijn bedrijfsarts, een uitermate fijne man. Vol begrip en rust heeft hij ons de afgelopen twee jaar begeleid. Toen, in die tijd, dat ik Vic zijn ‘stem’ was, en langzaamaan steeds meer in Vic’s aanwezigheid. Het blijft bizar, wat er allemaal in ons leven gebeurde. En dat besef je maar al te goed wanneer je weer met zo’n arts de jaren doorspreekt. Vic wil weer aan het werk. De arts zei hoe bijzonder het was dat mijn man, na twee jaar, op locatie kwam. Door de drukte in hartje Rotterdam, mét de metro, het kantoorgebouw in. Iets dat lange tijd een grote nee voor hem was. “Je bent hier, kijk waar je vandaan komt”, ik heb alle respect voor jouw wilskracht”, zei de arts. En inderdaad. Wat groots, een gigantische stap. Dingen die voorheen normaal waren (en voor een ander een gewone dagelijkse routine), werden voor hem ineens een regelrechte ramp. Nu zaten wij hier, met een lach op ons gezicht.

Geruststelling

Ik keek opzij naar mijn lief, observeerde daarbij zo goed mogelijk. Dat heb ik geleerd de afgelopen jaren. Er gingen steeds vragen door mijn hoofd als; Is het niet al teveel? Wat voelt hij hier nu bij? Er gaat nu worden gekeken naar de mogelijkheden binnen de gemeente Rotterdam. Waar hij altijd een goede functie bekleedde. Er zal volledig rekening worden gehouden met wat nu kan, alles om hem op een prettige wijze te kunnen laten functioneren. Iets dat ons geruststelt, aangezien wij de laatste jaren steeds weer door de molen moesten, en onderzoeken hebben moeten doorstaan. Wat een trots op deze man. Hij komt van ver, zover. Victor zei ook tijdens het gesprek weer, dat hij zo ver is gekomen door mijn hulp. “Hé meissie?” Daarbij keek hij me veelbetekenend aan.

Ik heb vaak gedacht op te zijn. Het niet meer aan te kunnen. Want het is zo zwaar. Maar ik ben dankbaar vol te hebben gehouden. Al was het een weg vol tranen. Hij (en dus wij) is er nog lang niet. Maar als we terugkijken, dan zijn we al ver.

🎀 Liefs Cynthia 🎀

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail

29 Comments

  • Pappa

    2 november 2017

    Wat een geweldige stap vooruit,hoop dat hij met deze stap alles weer in beweging kan zetten voor meer stapjes

    Reply
    • Cynthia

      2 november 2017

      Ja, echt heel positief. Dit durfde ik niet te dromen. Ik hoop dat ook. We zijn echt kapot nu, maar opgelucht! Nu lief zijn voor elkaar, vooral dat. Bedankt pa! Xxx

      Reply
  • Mooier Leven

    2 november 2017

    Oh meis wat fantastisch! Ik lees dit echt met tranen in mijn ogen; geweldig nieuws ♡

    Reply
    • Cynthia

      2 november 2017

      Ach wat lief schat. Ik zat vanmorgen ook weer met tranen daar! Dikke knuffel.

      Reply
  • alovelyadventurenl

    2 november 2017

    Wat mooi dat het allemaal al zo goed gaat! Jullie samen komen er wel, daar geloof ik heilig in. Alvast een heerlijk weekeinde gewenst!

    Reply
    • Cynthia

      2 november 2017

      Dank je voor je vertrouwen, en dit superlieve berichtje!! Jij ook een fijn weekend! Xxx

      Reply
  • Essma

    2 november 2017

    Wat fijn voor jullie beide zeg! En Rotterdam! Mijn hometown…goh wat lijk je nu ineens dichtbij! ✨Succes voor de komende tijd samen!

    Reply
    • Cynthia

      2 november 2017

      Echt, woon je in Rotterdam joh? Wat toevallig zeg. Wie weet komen wij elkaar eens tegen, het zou zomaar kunnen! Dank je wel meid!!

      Reply
    • Cynthia

      2 november 2017

      Hoe vind ik trouwens jouw website, Essma?

      Reply
  • Naomi

    2 november 2017

    Zooo dit is een gigantische stap! Wat goed zeg!! Ik zei het je toch, het komt goed, Vic is sterk 😉 Hij is er nog niet maar dit is echt al heel wat! Ben heel trots op hem/jullie!! Xxx

    Reply
    • Cynthia

      2 november 2017

      Wat lief van jou meis! Ik ben op jou ook erg trots. En ik vind jouw lieve woorden erg fijn. X

      Reply
  • Nancy

    2 november 2017

    Oh wat goed zeg! Wat een stap! Heerlijk is t dan hè, dat je dan doodmoe weer thuis bent, maat weet dat t goed komt!

    Reply
    • Cynthia

      2 november 2017

      Ja heel erg fijn! Langzaamaan komen we er. 🙂

      Reply
  • Ingrid

    2 november 2017

    Wat een doorzetters zijn jullie. Wat zal dit een enorme enerverende maar ook hoopvolle dag zijn geweest.

    Reply
    • Cynthia

      2 november 2017

      Heel dubbel inderdaad. Emotioneel omdat er dingen werden losgemaakt, en toch hoopgevend! Dank je wel, lieve Ingrid!!

      Reply
  • Marieke

    2 november 2017

    Wauw! Wat goed zeg!! <3

    Reply
    • Cynthia

      2 november 2017

      Nou hé? Xxx

      Reply
  • Esperansa

    2 november 2017

    Wow, wat superknap! Zo zie je maar wat voor een sterke papa wij hebben❤️

    Reply
    • Cynthia

      2 november 2017

      Nou hé? Een keienbijter, zoals oma altijd zegt!

      Reply
  • Darina

    2 november 2017

    Geweldig! Wat ontzettend goed! Xx

    Reply
    • Cynthia

      2 november 2017

      Ja absoluut!!

      Reply
  • Rachel

    3 november 2017

    wat een fijn bericht meis en dat blijkt dan wel weer dat vic zich beter voelt als hij weer wat wil gaan doen :Dword helemaal vrolijk van dit soort berichten!!

    Reply
    • Cynthia

      3 november 2017

      Oh, dat maakt mij ook weer vrolijk. Dank je wel voor jouw lieve, enthousiaste reactie!!

      Reply
  • Irene (@WijzermetIrene)

    3 november 2017

    Wat een fijn bericht. Ben zo trots op jullie!

    Reply
    • Cynthia

      3 november 2017

      Ach, wat super lief!! Smakk.

      Reply
  • lifestylemommys

    3 november 2017

    Wat knap zeg, samen hebben jullie dat toch maar mooi bereikt. Fijn te lezen dat het zo gaat.

    Reply
    • Cynthia

      4 november 2017

      Dat hebben we zeker bereikt!! Dank je wel!

      Reply
  • Dana

    5 november 2017

    Je had verteld dat het eraan zat te komen, wat een mooie stap vooruit zeg! Echt heel knap! En met een sterke vrouw naast hem…

    Reply
    • Cynthia

      5 november 2017

      Een positieve stap in de goede richting, denk ik. Ik vind het ook maar knap. Dank je wel lieverd! X

      Reply

Geef een reactie


Volg

Volg