Een hondenmens met een ooit-nog-wens. 

FullSizeRende
Sinds we Abby hebben, voel ik hoe ik veranderd ben in een hondenmens. Dat is haast niet te geloven, aangezien ik altijd echt alleen dol op katten was. Honden waren nooit echt mijn ding, of misschien kwam dat, omdat ik simpelweg nooit een hond heb gehad. Maar de liefde voor ons vlinderhondje kwam al net zo onverwacht, als hoe zij ons leven binnen fladderde. Vanaf mijn eerste blik op haar, ben ik werkelijk CRAZY in love!

IMG_0556[1]

Ik zie nu hoe een hondje reageert op de mens en echt rekent op zijn baasje. Als zo’n beestje even onzeker is, zoekt het bevestiging bij jou. Zo anders als een kat, die gewoon bijna altijd haar eigen weg gaat. Het is soms wel à hell off a job om ze op te voeden. Echt nét een peutertje waar je elke seconde van de dag op moet letten. Er zijn hier thuis al diverse kabels doorgeknabbeld en Jack, onze sullige kater, wordt nog dagelijks belaagd door deze ferme tante. Het liefst trekt ze hem aan zijn staart de woonkamer door en ja, dáár steken wij heel wat uren per dag een stokje voor. Maar (GEE), wat krijg je daar veel voor terug. PLUS; de reden om haar te hebben als therapie voor Vic, schiet ook zijn doel niet voorbij. Vanaf dag één trekken ze naar elkaar, die twee. Abby voelt Victor feilloos aan en kruipt dicht tegen hem aan, wanneer hij zich niet goed voelt. Voelt hij zich echter even wat beter, dan komt soms het pubertje in haar los. Ze daagt hem dan geregeld uit, door in zijn handen te bijten of tegendraads te zijn. Vanaf de eerste dag dat ze hier is, tovert dit een glimlach op mijn gezicht. Want dit wilde ik zo graag voor hem; DIT was het doel, afleiding en gezelschap bieden.

img_0610

Ooit, ooit zou ik ook déze hond willen. Een Cavalier King Charles Spaniël. Wat ben ik hier verliefd op. Per toeval maakte ik via een heel leuk blog, kennis met dit ras en sindsdien heeft het ECHT mijn hart gestolen. Ik vind ze niet alleen prachtig om te zien, maar ze hebben ook een heel leuk karakter. Lekker open en ‘clown-achtig.’ Qua formaat zijn ze een beetje een middelmaatje, precies goed voor mij. Nú zou het absoluut teveel zijn; we hebben al 4 huisdieren. (Alhoewel…) Maar in de toekomst zou ik het echt héél gezellig vinden. Zo’n vrolijk clowntje erbij.

ik

Ik kan echt iedereen een hondje aanraden. Ook al ben je geen hondenmens, IK kan het weten! Het brengt veel afleiding met zich mee en ondanks het feit dat het eerste jaar zwaar is, krijg je er zoveel liefde voor terug. Er zijn wetenschappelijke studies waarin is aangetoond, dat er bij oudere mensen mét hond haast geen psychische klachten worden aangetoond en dat ze gelukkiger zijn. Ik vind het nog veel meer voordelen hebben. Je moet verplicht dagelijks de buitenlucht in, je ontdekt een héél andere kant in jezelf, en leert je hondje te ‘lezen.’ Eenmaal opgevoed, heb je een vriendschap die puur is én eentje voor het leven! Bovendien maakt zo’n diertje heel veel los in je mensenhart. ELKE dag laat Abby mij wel een keer lachen met haar capriolen of haar enthousiaste begroetingen, waarbij ze met haar achterpoten over de grond sleept. Heb je ook een hond en hoe ervaar jij dit in je leven? En heb je ook een favoriet ras? Ik ben er benieuwd naar, let me know. X Cynthia.

 

Lees ook: http://eentheelepelgeluk.nl/2016/05/20/de-ontdekkingsre…s-hondenbezitter/ PLUS:

http://eentheelepelgeluk.nl/2016/05/15/kathond-abby-hoe…n-ons-leven-kwam/

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail

Geef een reactie


Volg

Volg