Haar naam is Esperansa.

esperansa

Het was de zoveelste koude dag in november en uitzichtloos zat ik uit het raam te staren. Onze maisonnettewoning was koud en ik alleen. Het kindje was er nog stééds niet en mijn buik was groter dan ooit tevoren. Ik besloot maar weer eens mijn favoriete kopje thee te zetten. En vele chocoladerepen én kilo’s verder was ze daar: Esperansa do Rosaria.

Februari 1997.

Als een parel in de koude zee. De zon schijnend op een donker dal. Dat déze dag in februari zou oplichten als vandaag, hebben wij niet kunnen voorzien. We beleven zware tijden in ons eerste huisje in Wezelveen. De maand hiervoor is Victor zijn broer ons volkomen onverwacht ontvallen. De gehele familie is compleet ontredderd. Als wij het nieuws net hebben ontvangen, is er maar één ding dat ik de familie wil geven: hoop! Een sprankeltje licht. Dan blijk ik zwanger en vertel ik Victor het nieuws. Samen als we altijd zijn, omhelzen we elkaar nog wat onwerkelijk en maak ik ons avondeten klaar.

Tijdens het ontbijt noemt hij haar naam.

Ontbijt aan de tafel waar we nog jaren zullen eten met vier personen. Victor moet over een uur aan de slag als politieman en we praten luchtig over namen. Een jongensnaam is werkelijk ON-vindbaar. Mijn buik begint inmiddels wat boller te worden want ik ben al op de helft. Een meisjesnaam is al net zo onvindbaar, als de meest beroerde namen die er over mijn lippen komen. Maar dan   noemt   Vic   voorzichtig   haar   naam. “Esperansa?” De manier waarop hij haar naam uitspreekt doet mijn huid branden van kippenvel. Dan weet ik het: dít wordt ‘em. Verbaasd over mijn snelle ja,  kijkt hij me wat ongelovig aan. Niet zo gek, aangezien ik een meisje ben dat A doet, als hij B zegt. Links gaat als hij rechts kiest. Ik ben een opstandeling tegen hem, vanaf dag 1. Maar nu ben ik om. Als toevoeging komt er Do Rosaria bij en haar naam wordt geboren: ‘Esperansa do Rosaria’. Het betekent hoopvolle roos. Hoe toepasselijk.

Stel je voor dat de baby er hóp uit-ploept.

Mijn vliezen breken als Victor nachtdienst heeft. Als ik hem bel, staat hij meteen met zijn collega op de stoep. Hij belt zo vaak de verloskundige (want stel je voor, dat de baby er hóp uit-ploept), dat zij op een gegeven moment zegt: ”Bel je nu alweer?” Heel aardig en empatisch.. Maar dan, 25 uur later ontmoeten wij haar. Als ze er dan eindelijk is, komt de hele familie langs. Ik zie glans in ieders ogen. Verwondering over 1997. Verlies en leven in 1 jaar tezamen. Iedereen is blij. En haar naam: iedereen is verwonderd over dit kleine mensje dat de naam hoop draagt. En wat is Victor gelukkig met het meisje uit zijn dromen. Maar ook bezorgd. Want hoe moet dat later nou, met al die mannen?? Uren kunnen we naar haar staren en sprankelen er sterretjes om haar heen. Ze heeft een ieder weer hoop en kracht gegeven. Op een cruciaal moment. Nog altijd zegt men hoezeer dit ene meisje haar naam eer aan doet. Want elke nieuwe dag met haar brengt vrolijkheid. Haar eeuwige glimlach en positiviteit zal niemand ontgaan. Echt elke morgen staat zij op met een lach op haar gezicht en nimmer hoor ik haar klagen. Ook mijn ouders lopen volledig met haar weg..

esperansa

Victor is inmiddels gewend, maar nog altijd bezorgd. En denkt met Esperansa steeds dat ik het ben die voor hem staat. Omdat zij mijn postuur heeft en dezelfde kleding draagt als haar moeder, vind hij. Wat ís het hard gegaan. Want vandaag is het 19 jaar geleden dat zij werd geboren. ❤ Esperansa..

Canja. Zo, en nu duik ik mijn keukentje in om Canja (Kaapverdiaanse kippensoep) te koken! Haar favoriet. Ciao & liefs Cynthia.

 

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail

10 Comments

  • Bonsje Kraaij-van den Berg

    30 november 2016

    van harte gefeliciteerd met jullie mooie dochter. Met tranen in mijn ogen heb ik dit gelezen en ik voel me een beetje jaloers…
    Jaloers op de liefde die moeders kennen en ik zou graag zou kennen.
    Esperansa…..schitterend!

    Reply
    • Cynthia

      30 november 2016

      Bedankt voor je lieve reactie. Ik kan jouw gevoel hierin begrijpen en geef je bij deze een dikke knuffel. X

      Reply
  • Wendy

    30 november 2016

    ♡♡♡♡ prachtig.
    Van harte met jullie bijzondere, lieve en mooie dochter

    Reply
    • Cynthia

      30 november 2016

      Dank je wel Wendy! X

      Reply
  • MamaIssues

    30 november 2016

    Gefeliciteerd!!
    En wat super mooi geschreven
    Prachtige dochter met een prachtige naam !

    Reply
    • Cynthia

      30 november 2016

      Wat een lieve complimenten! Dank je wel MamaIssues. xxxx

      Reply
  • Dewi

    30 november 2016

    Ohhh echt kippenvel Cynthia!! Ik zie jullie daar gewoon aan de tafel zitten ..in de donkere dagen..en dan een straaltje licht! ❤️ Mooi geschreven, mooie meid & mooie naam xx

    Reply
    • Cynthia

      30 november 2016

      Dank je wel Dewi. Goed dat je er zo in het verhaal zat. Lief. ❤️

      Reply
  • Aneta

    30 november 2016

    Wat een mooi verhaal en van harte gefeliciteerd met je dochter. Wat een prachtige meid. Ik geef Victor geen ongelijk dat hij bezorgd is. Genieten jullie van deze mooie dag en de kippensoep. Liefs

    Reply
    • Cynthia

      30 november 2016

      Dank je wel Aneta. Nee hé? Ik begrijp uiteraard ook zijn bezorgdheid en gelukkig groei je naar bepaalde dingen toe als ouder! X

      Reply

Geef een reactie


Volg

Volg