Zal ik een geheim verklappen? 

 

geheim

Iedereen heeft ze. Geheimen. Over persoonlijke issues, angsten, doofpot taferelen. Geheimen over wat dan ook. Ik ben in mijn blog vaak open geweest over wat er zoal speelt in mijn leven. Maar wat er speelt achter foto’s en verhalen weten jullie niet helemaal. Vandaag deel ik één geheim. Mensen die mij al wat langer volgen, weten hoe deze blog tot stand is gekomen. En vooral wat de reden erachter was.

geheim

Ik ging geloven in wat ik schreef.

De ziekte van mijn man, dreef me vaak tot wanhoop. Bloggen bleek hierin uitkomst te bieden. Met vrolijke onderwerpen pepte ik mezelf letterlijk op. Maar wisten jullie dat ik vaak huilend achter de laptob heb zitten tikken? En schreef ik vervolgens een hupsend en springerig artikel, dan gebeurde er iets met me. Ik ging geloven in wat ik schreef. En stukje bij beetje kwam ik op krachten.
Jullie zagen lachende foto’s. Blije gezichten. Maar wist je dat ik soms een paar minuten voor de shot dikke huilogen had? Hup daar kwamen dan weer die tissues en de make-up tevoorschijn.  Daardoor was het gelukkig niet te zien op de foto. Natuurlijk schreef ik ook zware posts, want je kunt wel altijd vrolijke posts schrijven. Maar dit is toch niet altijd het échte leven? Daarnaast vond ik het gedurfd open te zijn. Ik wás altijd heel gesloten over persoonlijke zaken en dwong mezelf nu uit mijn comfort-zone. Als test, als oefening. Om in het vervolg wat minder eenzaam te zijn in mijn gevoel. Maar heavy onderwerpen besloot ik er niet wekelijks in te gooien. Ik wilde juist ook vrolijkheid. Ik moest toch érgens blij van worden?! Dat had ik zo nodig en wilde ik zo graag uitdragen.

geheim

Ik heb het doorstaan, overleefd. Gelukkig zit ik nú vaak lachend achter de pc. Lachend omdat ik weer meer ben gaan geloven. Geloven in de toekomst en in mezelf. Achter lachende foto’s gaat nu vaak geen huilbui schuil, (ok, soms nog) maar optimisme en kracht. Het belangrijkste van alles, is dat bloggen noodzaak werd en ik mezelf hiermee daadwerkelijk in de lift heb getild. Ik heb het doorstaan, overleefd. En bleek dit te kunnen. Bovendien heb ik heb er een nieuwe passie bij. Mijn online dagboek! En ja, ze is nog steeds mijn kracht! Thanx theelepel. Ik ben echt zo trots op mezelf. Want de orkaan heeft me kilometers verderop gelanceerd. En ik ben eigenhandig opgekrabbeld.

Nu jullie mijn geheim weten, ben ik benieuwd naar de blog geheimen van medebloggers.Wat gaat er schuil achter jullie story’s?  Of die van mijn overige lezers. Heb jij een (misschien wel heel simpel ) geheim dat je wilt delen? Ik ben namelijk ook erg benieuw naar jullie verhalen. Liefs Cynthia.

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail

4 Comments

  • Bonsje

    25 augustus 2016

    Mijn geheim is diep en donker, het heeft mijn leven beheerst. Nog steeds durf ik er niet open over te praten. De oom die zo lief was voor kleine Bonsje…Nog ben ik bang voor hem! Die macht heeft hij nu nog steeds. Hoe sterk ik ook ben, hoeveel ik ook heb doorstaan…altijd blijft dit geheim….

    Reply
    • Cynthia

      25 augustus 2016

      Wat vreselijk lieve Bonsje. Maar wat sterk dat je dit hier deelt! Is het misschien een idee dit meer van je af te schrijven? Veel liefs. X

      Reply
  • Janita

    25 augustus 2016

    Persoonlijk weet je wat de zwakheden van mij op dit moment zijn, zit even in een diep dal, of ik hier ooit kan uitkomen? Heb het altijd van mij afgeschreven en sommige hebben mij keihard op mijn snuffert laten vallen, dus mijn vertrouwen is mij ontnomen, dus geheimen houd ik dan ook liever voor mijzelf als je het niet erg vind…

    Reply
    • Cynthia

      25 augustus 2016

      Dat begrijp ik volkomen Janita. Schrijven is een heel goede methode om zaken te plaatsen. Geef jezelf de tijd om dingen te verwerken. En als je eens behoefte hebt om te praten? Je weet me te vinden. X

      Reply

Geef een reactie


Volg

Volg