Wat denk jij: “Is geluk te koop?”

tuba-388989_960_720

Zondagmiddag, hartje stad. Sta eens stil en ZIE daar; de mieren. In winkels heerst er een haast paniekerige sfeer. Mensen dringen voor in de rijen, lopen ‘over’ elkaar heen, trekken kledingrekken uit hun voegen. De sfeer voelt gehaast, drukkend en gewoon niet aangenaam. Waar is die zondag-rustdag gebleven? En waarom doen wij dit onszelf aan? Ik heb er zo mijn theorie over, gebaseerd op eigen ervaringen. Begrijp me niet verkeerd; ook ik hou zoals bijna iedere vrouw, van shoppen. Ja, ook op zondag. Maar er zijn toch wel een aantal zaken, die mij opvallen.shopping-565360_960_720

De sfeer is gehaast en men is bang ‘tekort’ te komen.

Ik ga niet heel vaak op zondag de stad in, maar zo nu en dan ga ik mee met mijn meiden. Logisch dat die het nog niet als onprettig ervaren; zij zien maar één ding: kleding en tut-spulletjes. Maar ík vind de sfeer te gehaast en men is té bang tekort te komen. Dat zie je aan gedrag. Ga maar eens heel even stilstaan en je ziet de mensenmassa bijna ‘rennen.’ Iedereen lijkt ergens voor te willen slagen en ook iedereen wil méér.

face-1013520_960_720

Ach, ik begrijp het ook wel. En vanuit mijn eigen ervaring denk ik er ook een verklaring voor te hebben. Onze maatschappij is gejaagd. Alles moet snel, op tijd én zo goed mogelijk. Op het werk gaat men vaak de gehele week gebukt onder werkdruk, waar er van je wordt verwacht optimaal te presteren. Daarnaast hebben mensen hun eigen problemen en vaak ook nog de zorgen voor hun kinderen. Al met al, vraagt dit een heleboel van de mens. Ikzelf voelde me door dit alles én een door mezelf opgelegde druk, heel erg onder stress staan. Een aantal jaren heb ik hier ontzettend veel last van ondervonden. Ik ben overspannen geraakt & toch doorgegaan met werken. Destijds ging ik elke zaterdag én zondag ‘kopen.’ Al was het maar één lippenstift of blouse; ik MOEST iets hebben. Achteraf omschrijf ik dit als compensatie-gedrag. Doordát ik zo gebukt ging onder druk, compenseerde ik dit met het kopen van WAT DAN OOK. Even voelde ik me dan gelukkig, maar de echte onderliggende problematiek koop je er niet mee weg. Want maandag begon er gewoon een nieuwe werkweek en verwachtte de scholen van de kinderen gewoon weer optimale ‘betrokkenheid’ als ouder. Ik vermoed dus sterk dat anderen ook geluk willen kopen en stress te willen compenseren met ‘hebben.’

tea-party-1001654_960_720

Natuurlijk is het fijn dat zondag de winkels open zijn, na een lange werkweek. Dat is uiteraard óók 1 van de redenen van drukte op zondag. Maar in mijn bovenstaande conclusie, zit ook zeker een kern van waarheid. Of ik nog zo’n compensatiekoper ben? Eigenlijk helemaal niet meer, al een aantal jaren niet. Ik sloot uiteindelijk vrede met mezelf en vond rust in hardlopen. Dat gaf gevoel van tevredenheid en ik neigde steeds minder naar verplichte zondag-aankopen. Nu ben ik al helemáál tot andere inzichten gekomen. Ik vind groot geluk in een wandeling, het zien van een verbetering bij Victor en alle lichtpuntjes in elke nieuwe dag. In ‘eenvoud’ dus. Ik ben blij met deze inzichten en wijsheden, die ik dankzij moeilijke perioden in het leven leer. En mijn portemonnee? Die danst van vreugde!

stress-1277561_960_720

Dus mijn vraag aan jou: “Is geluk te koop?”Ik ben benieuwd hoe jij erover denkt! Laat het me weten in de comments! X Cynthia.

Lees ook: http://eentheelepelgeluk.nl/2016/05/01/lichtpuntjes-zie-ze-elke-dag/ ÉN:

http://eentheelepelgeluk.nl/2016/05/13/theelepeltjes-geluk-gespot/

 

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail

Geef een reactie


Volg

Volg