Kindertijd: vragen met een omweg..

omweg

Ken jij het nog van vroeger? Dat je je vader of moeder iets wilde vragen, maar het eigenlijk niet durfde? Omdat het je ouders het geld zou kosten, wat ze op dat moment eigenlijk niet hadden? Ik kon er een houtje van. Ik wilde iets dan zo graag, dat ik het ‘vermomd’ besloot te vragen. Met een omweg. Ouders hebben bomen. Met geld eraan. In een kinderbrein dan.. Alles dat je eet is gratis en als je iets wilde, dan was het plop: en het verscheen. Ergens wist ik heus wel dat het niet gemakkelijk was. Natuurlijk ving ik weleens wat op. Wat wil je ook?! Mijn vader was eenverdiener én vader van vier. Maar toch. Ik wilde soms zo graag iets. 

omweg

Met mijn ogen stijf dicht, wachtte ik..

Zo was ik werkelijk dol op zwemmen. Het zwembad lag bij ons om de hoek en die ene woensdagmiddag voelde ik zwem-koorts opkomen. Ik besloot mama te vragen of ik heel misschien..? “Mama,” opperde ik zo voorzichtig mogelijk. Ze wist vást dat ik iets van haar nodig had. Ik hoor het namelijk ook terug bij mijn eigen dochters. Het is die klank he?! “Ja?” , zei ze lief. Hoe zou ik het vragen? Bedacht ik me. “Mag ik.. een stilte volgt…”emmen”? Met mijn rug naar haar toe gekeerd en mijn ogen stijf dichtgeknepen, wachtte ik vol spanning haar antwoord af (alsof ik zojuist iets heel vreselijks had gevraagd). Tot er een heel luchtige “ja hoor” over mijn moeders lippen kwam. Yess! Blij sprong ik een gat in de lucht en snelde naar mijn geliefde zwembad. Wat is een kind toch gauw gelukkig. En dit is daar echt een voorbeeld van.

Ik durfde de gekste dingen.

Ik was best een apart kind, vind ik zelf. Eigenaardig en soms ronduit brutaal. Want ik andere situaties durfde ik weer de gekste dingen. Die een ander kind zich echt niet in het hoofd haalt. Maar daarover vertel ik een keertje in een andere post! Vroeg jij ook ‘enge’ dingen met omwegen? Of doen jouw kids dit? Ik ben benieuwd naar al jullie herinneringen! Of soortgelijke ervaringen met jullie kinderen. Liefs Cynthia.

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail

4 Comments

  • Aneta

    17 november 2016

    Hihi leuk! Ik vroeg mij moeder ALTIJD of mijn vriendinnetje bij mij mocht eten. En dat nog op het laatste moment. Soms mocht het maar vaak ook niet.

    Reply
    • Cynthia

      17 november 2016

      Als kind zie je bepaalde dingen gewoon niet he? Wel erg grappig om op terug te kijken!

      Reply
  • Bonsje Kraaij-van den Berg

    17 november 2016

    mijn ouders hadden het ook niet heel breed. Ik heb nu nog bewondering voor ze omdat ze ons zoveel hebben gegeven. Leuke dagjes uit, zwemmen, strand, aandacht…. nu ik zelf volwassen ben weet ik pas hoeveel ze dat gekost moet hebben 🙂 Bij ons was het altijd zoete inval en bijna alles kon…heerlijk!

    Reply
    • Cynthia

      17 november 2016

      Je ziet het pas echt, wanneer je zelf volwassen bent. En ziet wat het kost. Heerlijk dat jouw ouders je ook een mooie jeugd hebben gekeken. Dan kun je daar met een glimlach op terug kijken. ❤️

      Reply

Geef een reactie


Volg

Volg