Mijn huwelijksaanzoek in petticoat. 

mijn

Weet u nog papa? Die ene zondagmorgen dat ik als onwetend meisje de ouderlijke slaapkamer binnen danste? Verkleed in een witte petticoat en mijn haren nog door de war? Vandaag wijd ik een post aan u papa. 

mijn

Ik had een idee. Ik zou gaan trouwen!

Bonsje, mijn blog vriendin inspireerde mij voor het schrijven van deze post. Zij schreef een artikel voor háár vader en vertelde hem hierin dingen die ze hem zo graag wil vertellen. Ook zij bleek (net als ik) ooit met haar vader te hebben willen trouwen. En toen ik dít las, was ik ineens ik weer daar. Die bewuste zondagmorgen. Blij en opgewekt als ik altijd was, stormde ik in een opwelling zijn slaapkamer in. Ik had een idee! We hadden het al eens ter sprake gebracht, dat het er maar eens van moest komen. En ineens moest het ter plekke. Ik zou gaan trouwen, met mijn vader.

In het weekend bakte hij cake of boterkoek.

Mijn vader: de eeuwige harde werker. Elke dag zwoegde hij zich een weg met enorme posttassen aan zijn fiets. Zijn neus steevast rood van de kou. Maar werken deed hij zonder te klagen. Voor een eenverdiener in een gezin met 4 jonge kinderen, moest er brood op de plank. Maar elke avond was hij thuis. En in het weekend bakte hij cake of boterkoek. Ik was een vaderskind. En als ik naar bed ging, moest hij altijd een kwartiertje bij me liggen. Dat vond ik gezellig. Mama was mijn raadgever. Zij had het betoverend vermogen, om mij als een soort van arts gerust te kunnen stellen. Als ik bezorgd was, suste zij me met haar woorden. Zij had altijd gelijk in mijn ogen  en ik was weer zorgen-vrij.

mijn
“Papa wordt nou wakker.” Papa was papa en met hem zou ik trouwen. In mijn kinderlijke onschuld en impulsiviteit kon dat gewoon. Mijn ouders moesten er maar om lachen en ik voelde me een beetje gek. En dus liet ik mezelf op de grond naast het bed vallen en lachte om mijn actie. Ik heb een fijne kindertijd gehad. Een warm nest met een papa én een mama. Mijn papa die voor dood kon gaan liggen en geen spier  vertrok, als wij riepen: “Papa, wordt nou wakker.”Maar vervolgens zijn lachen onmogelijk in kon houden als mama erbij kwam. “Wacht maar even, zei mijn moeder dan. Zal ik er eens even bij komen?! Wat is dat allemaal? Kijk, hij gaat al lachen.” Wat mooi, terugdenkend aan deze ogenblikken. Wat warm en lief. Papa: ik hou van u en dat heb ik altijd gedaan. Bedankt voor alles. Uw keiharde werken, het lachen en de gekkigheid. Voor alle keren dat u klaarstond, ook het afgelopen verdrietige jaar. De vakanties en dagjes uit. Dat we nu alweer 6 jaar directe buren zijn en voor het feit dat mijn dochters zulke lieve grootouders hebben. Ik ben rijk. I ❤❤❤you.

Bedankt Bonsje van Bonsjes Keuken Avonturen voor jou inspiratie. En ook voor je ouderwets gezellige blog, waar ik graag op de koffie kom! Een fijne dinsdag iedereen. X Cynthia.

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail

12 Comments

  • Aneta

    1 november 2016

    Hihi wat een fijne en vrolijke blog. Ik denk dat dit de droom van elk klein meisje was, trouwen met papa. Ik kan het me niet meer herrineren. Een ding weet ik wel, trots op m’n vader ben ik! En mijn moedertje uiteraard ook. Trots op het geen wat ze mij gegeven hebben al die jaren. Vertrouwen en liefde. Wij noemen ons zelf de drie musketiers ❤️

    Reply
    • Cynthia

      1 november 2016

      Wat mooi dat jullie jezelf de drie musketiers noemen!! Geniet ervan! ❤️

      Reply
  • Je gekke zus

    1 november 2016

    Mooi Cyn!! Ik pink stiekem even n traantje weg..vaak mis ik dat nog, dat zorgeloze van vroeger, het kind zijn. Ik hoor t mama nog tegen papa zeggen inderdaad haha! En respect hoor, voor papa die altijd in weer en wind op z’n fiets zit om brood op de plank te brengen en voor ons klaar staat, nooit draait hij z’n hand ergens voor om! Gisteren nog stond hij voor me klaar toen ik halsoverkop weg moest, lieve mensjes zijn het absoluut en ik wil ze voor geen goud missen!! En mama, die altijd zoooo goed voor ons zorgt en voor onze kinderen 🙂 Het zijn echt lieverds!! Fijne dag meid!! Dikke xxx

    Reply
    • Cynthia

      1 november 2016

      Dank je voor je lieve reactie!! Mooie tijden om aan terug te denken hoor, dat moeten we koesteren. ❤️

      Reply
  • Bonsje

    1 november 2016

    Lief!!! Ook zo’n leuke papa dus gezegend zijn we

    Reply
    • Cynthia

      1 november 2016

      Zeker Bonsje!

      Reply
  • Nancy

    1 november 2016

    Mooi verhaal hoor!

    Reply
    • Cynthia

      1 november 2016

      Dank je wel!

      Reply
  • Dewi

    1 november 2016

    Mooie herinneringen ❤️ Je ruikt vast de cake in de oven nog xx

    Reply
    • Cynthia

      1 november 2016

      Nou inderdaad Dewi! ❤️

      Reply
  • marieke

    2 november 2016

    Wauw! Wat een supermooie blog! Heerlijk dat je zulke mooie herinneringen hebt <3

    Reply
    • Cynthia

      2 november 2016

      Dank je wel voor het compliment! Dat is het zeker. Dank je wel voor je reactie Marieke!

      Reply

Geef een reactie


Volg

Volg