Een blogje troost voor volger Janita.

janita

Janita is een lieve vrouw, van wie ik heel veel troost mocht ontvangen. Ik kon haar altijd bereiken als mijn ogen zich alleen maar vulden met tranen. Nu heeft zij troost nodig en hoop ik het haar terug te kunnen geven. Volger en goed mens Janita.Janita
Onverwachts overleed haar moeder. Na een ongeval waarbij haar moeder pas geleden betrokken raakte, is zij niet lang erna overleden. Ik heb Janita hier veel over gesproken en ik voel haar verdriet. Wat heb ik te doen, met de vrouw die zo voor mij klaarstond! En wat vreselijk lijkt het me je moeder te verliezen.


Een nieuwe tragedie vond plaats. Vandaag ontving ik een bericht van haar. Opnieuw heeft zich een tragedie voorgedaan. De zus van Janita’s moeder en bovendien haar lievelingstante, is drie weken later, aan precies dezelfde oorzaak overleden. Janita weet het even niet meer. Hoe moet ze dit verwerken? Hoe kan ze hiermee omgaan? Ze vertelt alleen maar te huilen en nog eens huilen en het liefst binnen te blijven. Ze had behoefte dit gevoel te delen met een vertrouwd persoon . En dat ben ik voor haar. Ik voel me vereerd.


Het is al fijn als iemand luistert. Hoe verwerk je zoiets überhaupt? Twee geliefden die in één klap uit het leven worden gerukt. Hoe krijgt dit ooit een plaats? Het antwoord is, dat dit bergen tijd kost. En verdriet. Hoe reageer je hierop, als ontvanger? Ik begrijp dat mensen vaak niet weten hoe hiermee om te gaan. Want, wat moet je ook zeggen? Ik heb er geen moeite (meer) mee, aangezien ik het helaas zelf heb meegemaakt, de dood. Meermaals. Ik weet dan ook dat het vooral fijn is, als een ander luistert. Je hoeft niets te zeggen, een beetje begrip doet wonderen.

janita
Ooit is geluk weer daarJanita, ik kan me heel goed voorstellen dat je alleen maar huilt. Je niets liever wilt, dan binnen vertoeven. En weet je? Ik denk dat het nodig is. Huil maar. Laat tranen komen. Vecht er niet tegen. De tranenvloed moet er zijn! Om te verwerken, moeten de tranen en het nare gevoel, je lichaam verlaten. Ik denk dat je alleen zo, in staat bent te verwerken. Te Plaatsen. Huil tot de tranen op zijn. Hoelang dit ook duurt. Hoe moeilijk ook, geloof in betere tijden. Tijden van voorspoed, zonneschijn en weidse velden. Tijden dat jij puur geluk met open armen zult mogen ontvangen. Dat jij weer proost op het leven en zingt en danst en springt. Houdt moed. Verdriet komt op ons pad. Ongevraagd. Misschien heeft het een reden? Misschien dat wij op de proef worden gesteld, om kracht te hervinden. En om dingen in perspectief te zien. Een groot hart en veel fladderend geluk, stuur ik jou kant op. Ooit is geluk weer daar. Namens mijn man Victor en mij heel veel sterkte gewenst. X Cynthia.

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail

4 Comments

  • Victor

    6 augustus 2016

    Heel veel kracht en sterkte toegewenst.
    Victor

    Reply
    • Cynthia

      6 augustus 2016

      Lief!

      Reply
  • ilona

    6 augustus 2016

    ppppffff heftig lieve janita weet wat het is om zo veel lieve mensen om je heen in korte tijd te verliezen wens jullie heel veel sterkte met dit grote verlies en huil maar als je niet anders kan daar verwerk je het mee bij je houden is niet goed dikke knuffels voor jullie en cynthya heel fijn lief en bijzonder dat je er op deze manier voor janita kan zijn dikke knuffels voor jullie

    Reply
    • Cynthia

      6 augustus 2016

      Dank je voor je lieve reactie! X

      Reply

Geef een reactie


Volg

Volg