Twee culturen op één kussen, slaapt daar de duivel tussen? 

 

culturen

Ok, ik lijk heel oud met wat ik nu ga zeggen. Maar Victor & ik zijn nu maar liefst 21 jaar samen! Hij is mijn jeugdliefde. Samen hebben wij de volwassenheid bereikt. EN: we komen allebei van twee heel verschillende culturen. Het valt me op dat vroeger, in de negentiger jaren, het echt een hype leek: gemixte koppels. Nu zie ik daar weinig van terug. Wat je nu meer ziet, zijn stellen van dezelfde kleur. Ik vraag me dan ook regelmatig af, of de stellen van toen de tand der tijd hebben doorstaan?

Iedereen mocht altijd mee-eten en er werd gedeeld.

Op zich ben ik altijd wel warmbloedig geweest qua persoonlijkheid. Victor zegt altijd dat ik geen échte Nederlander ben. Zo hou ik ervan als gasten zich hier dusdanig thuis voelen, dat ze zelf hun drinken pakken uit de koelkast. Of in de kasten snuffelen op zoek naar eten. Serieus, ik geniet daarvan! Iets wat een doorsnee Nederlander hooguit als iets onprettigs ervaart. En men is bijvoorbeeld altijd welkom bij mij thuis. Ook onaangekondigd. Ikzelf beschouw mezelf als warm persoon en bijzonder familie gericht. Veel Nederlanders zijn toch individueler ingesteld. Ik bezie mezelf meer als een wij-mens. Thuis groeide ik ook op in een ‘afwijkend’ Nederlands gezin. Daarmee bedoel ik, dat iedereen altijd welkom was. Ook als we gingen eten. Dan mocht iedereen altijd mee-eten en werd er gedeeld. Bijzonder toch?! Als ik mijn vriendinnetjes vroeger tijdens het eten op ging halen om te gaan spelen, moest ik altijd buiten, in de gang óf in de woonkamer wachten. Net zolang totdat het gezin klaar was met eten. Dat is toch ook een heel Nederlands ding? Ik ben nog altijd heel dankbaar en trots dat dit mij is meegegeven.

culturen

Wederzijds begrip en communiceren. Dé sleutelwoorden. Victor en ik. Wij hebben best onze dingetjes gehad qua cultuurverschillen. Er waren namelijk wél cultuur gerelateerde ergernissen van beide kanten. Deze hebben wij dan ook altijd meteen bespreekbaar gemaakt. Altijd hebben wij veel gepraat en geluisterd naar elkaar. Wat scheelt dat veel. Soms gepaard gaand met ruzies. Gekscherend hebben wij weleens tegen elkaar gezegd, dat we in ons eerste jaar samen, genoeg ruzie hebben gemaakt voor een heel leven. Maar altijd waren wij bereid om een luisterend oor te hebben naar elkaar. Praten is in een relatie, gemixt of niet, een absolute basis. En zolang daar ruimte voor is en er sprake is van wederzijds begrip, kan elke relatie de tand der tijd doorstaan. Dan maakt kleur niet uit. Sterker nog: wij zien geen kleur.  Dus ja, twee culturen kunnen heel goed samengaan met respect. En zolang je kunt uiten. Inmiddels zijn wij 2 prachtige dochters rijker en hebben wij onze plek dik bewezen. Wat wij zo mooi vinden aan onze dochters, is dat zij zich zo rijk voelen, opgroeiend tussen twee culturen. Omdat ze van beide zijden mee mogen snoepen. Denk jij dat dit mogelijk is? Groetjes Cynthia.

*Aanstaande zondag verschijnt mijn 3-day-vlog hier! Weer eens iets anders dan een week vlog…

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail

7 Comments

  • Naomi vd Berg

    2 september 2016

    Cyn, Jij schrijft precies wat ik ook altijd denk en zeg. Ik ben blij dat wij uit een ‘apart’ gezin komen en daarmee bedoel ik apart van andere Nederlandse gezinnen en ik ben er ontzettend trots op! Papa en mama zijn inderdaad altijd gastvrij naar iedereen toe en ze zorgen dat er voor iedereen altijd wat te eten is, de deur staat ook altijd open voor iedereen. We zien geen kleur omdat we zo opgegroeid zijn dus hoe mooi is dat 😉 De mentaliteit dat er onderscheid wordt gemaakt tussen kleuren, dát is pas raar! Fijn dat jullie echt maatjes van elkaar zijn en niet alleen partners, zo hoort het eigenlijk wel te zijn maar het is iets zeldzaams tegenwoordig. Geniet van elkaar en van deze dag!! Dikke kus, Naomi

    Reply
    • Cynthia

      2 september 2016

      Dank je wel voor je super lieve reactie Naoom! Ik waardeer je woorden en wens je een heel mooie dag! X

      Reply
  • ilona

    2 september 2016

    wat mooi fijn en bijzonder dat jullie zo samen met 2 culturen bij elkaar zijn en praten is heel belangrijk bij opa en oma was ook iedereen welkom mee eten ook heb een fijn warme herinringen aan deze lieverds uit mijn jeugd dat ik weet wat thuis is ik zelf ben door omstandigheden meer op mezelf en van de planning weet graag waar ik aan toe ben wens jullie veel geluk met elkaar en met jullie mooie dochter lieverds dikke knuffels voor jullie

    Reply
  • Victor

    2 september 2016

    Als je de moeite neemt om goed te kijken heeft elke cultuur wel zijn minpunten. Maar tegelijkertijd ook vele mooie waarden. Wanneer je die waarden ziet maakt dat ons tot wereldburgers. Maar let op: Alles van waarde is kwetsbaar (Lucebert).

    Reply
    • Cynthia

      2 september 2016

      Wat ontzettend mooi gesproken lieve Vic. ❤️

      Reply
  • Ilona

    2 september 2016

    Mooi gezegd Victor zo is het wel knuffels fijne middag

    Reply
  • Cynthia

    2 september 2016

    Wat fijn dat je zulke mooie herinneringen koestert uit je jeugd Ilona! En wat mooi dat ook bij jullie iedereen welkom was. Ook tijdens het eten! X

    Reply

Geef een reactie


Volg

Volg