Een veelbesproken onderwerp: De schoonmoeder.

schoonmoeder

Vandaag een post over mijn schoonmoeder. De veelgehoorde klacht, het kwaad of de kriem. Schoonmoeders hebben vaak negatief beladen benamingen. Maar mijn schoonmoeder staat, in tegenstelling tot veel andere schoonmoeders hoog in rang. Vanaf dag één heeft ze mij met open armen ontvangen. Bij deze schoonmoeder voel ik me de gekoesterde dochter (Dat was bij de eerste schoonmoeder wel anders). En na een inspirerend telefoongesprek welke ik onlangs met haar voerde, besloot ik vandaag een stukje te wijden aan deze bijzondere vrouw.

 

Twee gebeurtenissen op mijn netvlies gebrand.

Ze maakte ongekend veel mee in haar leven. Mijn schoonmoeder. De dingen die ik haar zag ondergaan, heb ik heel bewust meegemaakt. 21 Jaar in een familie, is een mensenleven. Maar dat ik zoveel leed zou aanschouwen, had ik nooit kunnen bedenken. Twee van mijn zwagers kwamen te overlijden. Jonge mannen. Mooi en in de bloei van hun leven. Met tussenpozen van 10 jaar. Haar zoons. Na alles wat ze al had doorstaan, moest ze ook dit dragen. Deze twee gebeurtenissen staan me op het netvlies gebrand. Haar mond was gesloten en toch kon ik haar horen schreeuwen . En ik las de wanhoop ik haar ogen. Het heeft me zo intens geraakt, dat mijn ogen weer vochtig worden nu ik erover schrijf. De maanden en jaren erna zijn vreselijk geweest. De sporen nog altijd voelbaar. Kerst zal nooit meer hetzelfde zijn. En gaat elk jaar gepaard met een traan. Soms komen we niet samen, gewoon omdat het dan te moeilijk is. Onlangs overleed ook haar grote liefde. Ik schreef er deze post over. Ook dit zagen mijn ogen. En voelde mijn hart. Het brak weer, bij het aanschouwen van weer een nieuw verdriet op de toch al zo hoge stapel.

Hij is weer thuis, bij mij.

Het moment brak aan dat Vic de urn ophaalde van zijn vader en deze bij haar bracht. En Door haar tranen heen zei ze: ”Na alle omzwervingen is hij nu dan toch thuis gekomen. Bij mij.” Ik belde haar een paar dagen erna op, om te vragen hoe het haar was vergaan. Met de urn in huis. En ze vertelde dat ze de eerste nacht op is gebleven naast hem. En dat ze zei: ”Jongen je bent weer thuis.” Wat ze me ook zei, is dat mensen haar altijd zeggen hoe sterk ze wel niet is. Maar, zo zegt ze: ”sterke mensen kunnen ook vallen.” En ze valt inderdaad weleens. Heel hard, zo vertelt ze. Maar wat ze dan doet (75 jaar oud), is heel snel weer opstaan. Ze mag immers niet vallen. Ze moet sterk zijn voor ons. Mijn schoonmoeder vind ik met recht een sterk mens. En goed. Ze is voor mij een ware inspiratie gebleken. Want hoe vaak ze ook valt, ze staat weer op. En ze is daar, om te blijven staan. Ik wilde dit met jullie delen. Om jullie te tonen dat hoe zwaar het ook is. Hoeveel keer je ook valt: sta op en vecht.
Liefs Cynthia.

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail

8 Comments

  • Wendy

    27 oktober 2016

    Trots op een onwijs sterke vrouw en dankbaar voor haar prachtige kinderen, waarvan er 1 dé man van mijn leven is ♡♡♡

    Reply
    • Cynthia

      27 oktober 2016

      Mooi gezegd Wen!! X

      Reply
  • Aneta

    27 oktober 2016

    Ik ben stil van het verhaal. Wat een emotionele tijd moest dit zijn en misschien nog steeds is.

    Reply
    • Cynthia

      27 oktober 2016

      Dat blijft moeilijk inderdaad Aneta. Xx

      Reply
  • Bonsje

    27 oktober 2016

    Sterke mensen vallen idd ook, het is dapper om weer op te staan! Jullie zijn een sterke familie zo te lezen. Ik heb 2 schoonmoeders, de moeder van lief…waar we niet mee door 1 deur kunnen. En zijn ‘stief’moeder…ik hou ongelooflijk veel van haar. Nuchter, lief en sterk…een bijzondere vrouw, net als jou lieve schoonmoeder!

    Reply
    • Cynthia

      27 oktober 2016

      Ja dat zijn we zeker Bonsje. Heerlijk dat je zo’n lieve stiefschoonmoeder hebt, geniet ervan! X

      Reply
  • ilona

    28 oktober 2016

    mooi en zo herken baar een lieve schoon moeder met een gouden randje om te koesteren wens jullie met elkaar heel veel sterkte het is zo zwaar en moeilijk soms voor jullie deze weg maar jullie hebben met elkaar al zo veel over wonnen dit kunnen jullie met elkaar ook al is de weg soms moeilijk met vallen en opstaan kom je er dikke knuffels voor jullie en je schoonmoeder

    Reply
    • Cynthia

      28 oktober 2016

      Wat lief! Ontzettend bedankt voor je reactie. Een dikke knuffel terug voor jou! X

      Reply

Geef een reactie


Volg

Volg