Zonder woorden.

woorden

Omdat ik absoluut geen naam kon geven aan deze post, heeft hij de titel: “Zonder woorden.” Mijn en onze week was heftig, emotioneel intens én mooi. Mijn gevoel ging van heel verdrietig naar intens naar dankbaar. Mijn schoonvader overleed. Waar zal ik beginnen? Het is zoveel en ik hoop dit juist over te kunnen brengen, zodat jullie voelen hoe ik het heb beleefd, vanachter jullie scherm. 

woorden woorden

Zonder woorden keek ik om me heen.

Dinsdag appte Victor me op mijn werk. Zijn vader was op dat moment al enige weken ziek en het ziekenhuis had gebeld; de familie kon afscheid komen nemen. Victor en ik bezochten ook de stilteruimte in het ziekenhuis. Zonder woorden keek ik om me heen en ik zag kruizen en kaarsjes. Ik kreeg flashbacks van de begrafenissen van mijn zwagers. En ik kon alleen maar denken; ‘nu staan we wéér zo dichtbij de dood.’ Ik stak een kaarsje op voor de vader van mijn man.

woorden

Zowel woensdag als donderdag, belde het ziekenhuis om afscheid te komen nemen. Mijn schoonvader heeft een zwaar einde gehad. Ik ben dagen van slag geweest. Maar, ik heb nooit eerder ervaren, dat zo’n verdrietig iets, tegelijk zo mooi kan zijn. Al zijn kinderen en aangetrouwden waren bij hem, om hem in liefde gerust te stellen naar zijn einde. In het bijzonder mijn lieve schoonmoeder. De twee zijn al jaren uit elkaar, maar de liefde van mijn schoonmoeder voor haar man, is altijd gebleven. Tot het eind heeft ze hem dan ook verzorgd en gekoesterd. Prachtig om te zien, dat hij zo omringt werd door liefde van zijn familie en ik weet dat hij dit zo ook heeft gevoeld.

woorden

Aan het eind van zijn reis zei hij, met zijn laatste krachten tegen haar: ”Ik hou van jou. Mag ik een kus?” De blikken naar elkaar, omvatte meer dan 1000 woorden. Daaruit sprak puurheid en onvoorwaardelijke liefde. Vrijdag is hij gestorven.

IMG_0785[1]

s,Avonds vielen de eerste kaarten al in de brievenbus. Van mijn collega’s én die van Victor. We waren er stil van. Het gaf ons kracht!

IMG_0783[1]

Zaterdagochtend kregen wij dít opkikkertje van mijn ouders. In de middag gingen we langs bij mijn schoonmoeder. Tot mijn grote verbazing zat daar, een inmiddels volwassen meisje, met haar moeder. Het was de dochter van Pedro, Victor zijn overleden broer. We hadden hun, sinds zijn dood nooit meer gezien. Ik kreeg kippenvel, kijkend naar haar. Ze was nét Esperansa en ik bedacht me, hoe trots Pedro nu zou zijn geweest. Vól mooie gevoelens van dankbaarheid, stapte ik de deur uit.

Vandaag is de crematie en zullen we ook dit weer moeten verwerken. De afgelopen week was intens, mooi en verdrietig ineen. En te midden van dit alles, ben ik me elke dag bewust geweest van lichtpuntjes. Bedankt voor het lezen van mijn post. Liefs Cynthia.

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail

12 Comments

  • Jacqueline

    17 juni 2016

    :(. Veel sterkte met de verwerking hiervan. <3

    Reply
    • Cynthia

      17 juni 2016

      Lief! Dank je wel. X

      Reply
    • Karik

      31 juli 2016

      Why does this have to be the ONLY relibale source? Oh well, gj!

      Reply
  • ilona jantz

    17 juni 2016

    ppppfff wens jullie heel veel sterkte en kracht de komende tijd toe met elkaar jullie komen er wel dikke knuffels voor jullie

    Reply
    • Cynthia

      17 juni 2016

      Dank je wel Ilona! Lief van je. X

      Reply
  • Wendy

    17 juni 2016

    Lieve lieve schoonzus, wat was het mooi en verdrietig tegelijk! Ik ben zo trots op ons als familie! Dit moeten we koesteren. Love u

    Reply
    • Cynthia

      17 juni 2016

      Lieve lieve Wen. De week was intens en we hebben het samen gedaan! Ook ik ben hier zo trots op én op zo’n bijzondere schoonfamilie. Die ondanks heel veel verlies en verdriet, onvoorwaardelijk van elkaar houdt. Love you 2 ❤️❤️❤️❤️

      Reply
  • Cynthia

    19 juni 2016

    Ach, wat lief van je. Dank je wel. Xxx

    Reply
  • Cynthia

    20 juni 2016

    Ach, wat lief dat je dat zegt! Bedankt. Tja, ik vind het ook ongelooflijk zwaar hoor allemaal. Maar, ik doe mijn best om altijd positief te blijven! Ik ben ook heel blij dat jij mijn schoonzus bent en dankbaar voor jullie allemaal. Het voelt rijk! Dikke knuffel van mij ❤️

    Reply
  • N Van Den Berg

    30 juni 2016

    Wat een lieve schoonfamilie heb jij, sis 😉 Om trots op te zijn! Fijn dat jullie er zo voor elkaar zijn in deze moeilijke tijd!! Dikke xxx Naomi

    Reply
    • Cynthia

      30 juni 2016

      Dank je wel!!! We hebben veel aan elkaar gehad de laatste jaren. Dikke knuffel, x.

      Reply
    • Frage: Warum brauchen wir überhaupt noch Verleger, warum schreiben denn die Qualitätsjournalisten keine Qualitätsblogs … Verleger brauchte man nur, als es noch teuer war Papier zu bedrucken und zu verteilen.Dann Werbung, Affiliate, Mircopayment, Abo, oder auch Spenden-Button, das sollte zur Finanzierung eines unabhängigen Blogs ausreichen. Czyslansky ist schliesslich auch 100% Verleger frei … und das ohne Finanzierung und was Tim Cole angeht sogar ohne Urheberrecht ….

      Reply

Geef een reactie


Volg

Volg