Soms toch ineens: een zwarte wolk.

zwarte

Hoewel ik zeer grote progressie heb geboekt, ten opzichte van vorig jaar, heb ik nog altijd mijn zware momenten. Soms overvallen ze mij in een enkel ogenblik. Als een zwarte wolk in een strakblauwe hemel.

Ze draait zich om en tranen prikken. De zwarte wolk nadert.

Ik stond laatst bij de apotheek. Voor de zoveelste keer. Het was er stil, op een enkeling na. De mevrouw achter de balie herkend me inmiddels al. Als ze vraagt voor wie de medicatie die ik kom afhalen, is bedoelt, zegt ze er vrijwel direct achteraan: voor de heer..zeker? Ze draait zich om en tranen beginnen te prikken. Het is nu meer dan een jaar geleden dat ons leven een omslag kreeg. Als donderslag bij heldere hemel. Na een zonovergoten vakantie. Het was een onwerkelijk jaar, vol ongeloof, verdriet, angst. Maar ook boosheid passeert de revue. En geluk: door alle steun van lieve mensen om ons heen en door het leren zien van dat wat er wél was.

zwarte

Wat komt, kan ook weer gaan.

De apothekersassistent draait zich terug en ondertussen heb ik in 2 seconden inwendig gehuild. Om dat wat was, om het vreselijke afgelopen jaar en om mijn geliefde die nu medicatie nodig heeft om de dagen door te komen. En hoe zeer ik met mijn gebroken man te doen heb. Ik voel me zo triest. Maar deze gedachten nemen direct een ommekeer. Want wat komt, kan ook weer gaan. Wie weet kan alles ooit terzijde. En hoef ik deze mevrouw wel nooit meer te zien. Tranen prikken, maar ebben weer weg. Niets is voor eeuwig. Ook deze ziekte niet! En tegen de tijd dat ik de medicatie aangereikt krijg, hebben mijn ogen de druppels weg geknipperd. Ik bedank vriendelijk en tover weer een lach op mijn gezicht. Een dag uit mijn leven, als vrouw van iemand met CPTSS. Veel liefs Cynthia.

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail

10 Comments

  • Victor

    13 oktober 2016

    Na regen komt zonneschijn.

    Reply
    • Cynthia

      13 oktober 2016

      Schat van me toch. ❤️

      Reply
  • Bonsje

    13 oktober 2016

    jullie komen er wel! Huilen mag af en toe best meisje, niemand kan altijd sterk zijn. Victor… keep on fighting <3

    Reply
    • Cynthia

      13 oktober 2016

      Dank je lieve Bonsje!

      Reply
  • ilona

    13 oktober 2016

    ppppfff heftig mooi geschreven lieve Cynthia en het is zeker niet altijd makkelijk voor jullie maar jullei zijn samen zover gekomen met elkaar en jullie mooie meiden jullie komen er samen hoe moeilijk of donker het soms ook is om je heen er is meestal wel een klein licht puntje in jullie dag wens jullie heel veel sterkte met dit gevecht denk aan jullie dikke knuffels voor jullie

    Reply
    • Cynthia

      13 oktober 2016

      Heel lief Ilona, dank je wel.

      Reply
  • N. van den Berg

    13 oktober 2016

    Ahh Cyntje, wat ben je toch n ongelofelijk sterke meid!! Respect hoor hoe je alles doet, supermooi geschreven weer!! Hou je taai wijffie, alles komt goed!! En hou je vast aan de mooie momenten al lijkt dat soms moeilijk… dikke xxx van je zus

    Reply
    • Cynthia

      13 oktober 2016

      Dat doe ik zeker Naoom. Super bedankt voor deze lieve reactie & complimenten weer. Dat waardeer ik zeer!

      Reply
  • Dewi

    14 oktober 2016

    Lieve Cynthia, volg je nog niet zo heel erg lang, maar ik denk dat jij en je gezin een behoorlijke zware tijd hebben gehad. Hopelijk schijnt het licht nu meer voor je. Je blog straalt in iedergeval heel veel happiness uit. Lees het met plezier XX

    Reply
    • Cynthia

      14 oktober 2016

      Lieve Dewi, dank je wel voor je reactie! Erg lief. Het is nog steeds een strijd, maar ik haal veel kracht uit mijn geliefde Blog. En ik ben anders naar het leven gaan kijken en de kleinste lichtpuntjes uit mijn dagen gaan halen. Heel fijn dat mijn blog dit ook uitdraagt. Dat is namelijk de bedoeling.

      Reply

Geef een reactie


Volg

Volg